وسعت صدا

Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

وسعت صوت:

هر خواننده آواز یا اپرا تا حد معینی از اصوات موسیقی را می تواند بخواند. این حد متوسط را وسعت آن صوت می گویند.

وظیفه حنجره

وظیفه حنجره:

الف_ تولید صدا: حرکت طناب های صوتی، صدا ایجاد می کند.
ب_ تنفس: عمل حیاتی که با تعدیل شدن مجرای گلوتیک برای تنظیم انتقال گازهای تنفسی به ریه ها کمک می کند.
ج_ عمل جلوگیری و محافظت: شامل بسته شدن مدخل حنجره، بستن شکاف حنجره در محل چین های صوتی، قطع کردن عمل تنفس و واکنش سرفه که ترشحات و اجسام خارجی را از راه تنفسی خارج می کند.
د_ ثابت نگه داشتن قفسه سینه: بسته شدن شکاف حنجره باعث ثابت ماندن فشار داخل قفسه سینه و شکم می شود که همواره در اجابت مزاج، استفراغ، ادرار کردن و زایمان می شود.
ه- بلع: غضروف اپی گلوت عامل جلوگیری کننده عمل می کند و با برداشتن به عقب، مدخل حنجره را مسدود و جریان غذا را از اطراف هدایت می کند و مانع ورود غذا به نای و ریه ها می شود.
برای تولید صدا دو نظریه وجود دارد:
1_ نظریه میوالاستیک – این نظریه درباره ساز و کار صدا با پدیده آئرودینامیک که با فشار هوا در نای و حالت ارتجاعی طناب های صوتی تنظیم می شود بحث می کند. طبق این نظریه هوای زیر فشار پس از خروج از ریه ها، با فشار به زیر طناب های صوتی، سبب باز شدن آن می شود و مقداری هوا از این شکاف بین طناب های صوتی نفوذ می کند. حالت ارتجاعی طناب های صوتی و کاهش فشارهای جانبی، دوباره طناب های صوتی را به هم نزدیک می کند و جلوی خروج بیشتر هوا را می گیرد. در نتیجه عمل فشار هوا در ناحیه زیر طناب های صوتی بالا می رود و باعث مقاومت طناب های صوتی شده و صوت ایجاد می کند.
2_ نظریه نوروموسکولو (عصبی – عضلانی) این نظریه که هنوز تایید نشده است بیان می کند که سیستم عصبی مرکزی بر حرکات حنجره ای نظارت دارد و هر دو ارتعاشی (ارتعاش طناب های صوتی) با تحریک جداگانه عصبی عظلات مخصوص حنجره ای صورت می گیرد. طبق این نظریه طناب های صوتی فعالانه به کمک عضلات صوتی به خارج کشیده می شوند و پدیده نزدیک شدن دوباره طناب های صوتی به هم، ناشی از شل شدن عضلات است.

دانستنی های موسیقی