موسیقی

از خوانندگان مشهور دوره طاهریان (نیمه قرن سوم هجری) بود که عود می نواخته و شعر سروده است. در کتاب طبقات ناصری چنین آمده است:« در نیشابور شخصی بود از افاضل عصر که او را محمود وراق گفتندی کنیزکی داشت بربطی (تارزن) در غایت لطف و کمال. به سمع طاهر رسیده بود که خود غزل می گوید و می سازد و بربط می زند. دل محمد بدو میل کرد و آن کنیزک را از محمود خواست به بهاء تمام و هیچ میسر نمی شد و این کنیزک را راتبه نام بود. چون ثروت محمود در راه می فروشیم. محمد با چهارده بدره سیم به خانه محمود رفت و چون شنید که آن زن به محمد بن طاهر دانست که خواجه و کنیزک به یکدیگر دلبستگی دارند از آن کار بازگشته و زرها به خواجه بخشید و بیرون رفت.»