موسیقی

 که به ذواللسانین معروف بود نه تنها در نوازندگی از اساتدان زمان خود بود بلکه در موسیقی علمی نیز مهارت داشته است به طوریکه کتابی در علم ایقاعات (ضرب) تصنیف کرده است. تاج الدین اصفهانی با سلاطین سلجوقی هم دوره بود و نه تنها موسیقیدانان بلکه دانشمند و از شعرای برجستۀ قرن ششم هجری بود که به پارسی و عربی شعر می سرود.

خاقانی در وصف کتاب« تاج الدین اصفهانی» چنین سروده است:

بینمت موزون و منظوم و مقفازان ترا

           دستیار خوش سازد زهره در خنیاگری

تاج اصفاهان لسان الدهر بو الفتح آن که هست

           درعجم چون عنصری ودرعرب چون بحتری