ابوبکر ربانی

یکی دیگر از خنیاگران دربار سلطان محمود غزنوی بوده است.

در این زمان بزرگترین رویداد تاریخ ادبیات ایران بوجود آمد: شاهنامه (حماسه داد) فردوسی. خلق این اثر بزرگ و کم نظیر پس از دو سده چیرگی و حکومت بیگانگان و اشغال کشور بدست آنها، به تقویت و حس میهن پرستی در روح و اندیشه ایرانیان پرداخت. بزودی خواندن آن همگانی گردید و شاهنامه و نقالی متداول شد. سرایش آن بیشتر در اجتماعات و محل تجمع مردم بخصوص قهوه خانه ها رواج یافت و مردم را هیجان زده و گاهی غمزده و زمانی خشمگین می ساخت. هنر نقالی یادگار شکوه و عظمت ایران است که پیدایش آن پس از دویست سال چیرگی بیگانگان، امر شگفتی نیست.

فردوسی با آفرینش این اثر بزرگ چنان خدمتی به زبان و میهن و مردم خویش نمود و آنچنان تلاش و شهامتی در این راه به خرج داد که تا کنون هیچ شاعری انجام نداده است.