علی مکی
از موسیقیدانان و ترانه سازان دستگاه ابوبکر ربانی و وابسته به دربار سلطان محمود غزنوی بوده است. هنگامی که سلطان محمود غزنوی به دست برادرش سلطان مسعود در سال 429 قمری در قلعه «مندیش» زندانی شد، علی مکی که از ویژگان او بود این دو بیت را وصف او سرود:
ای شاه چه بود این که پیش آمد
دشمنت هم از پیراهن، خویش آمد
از محنت ها محنت تو بیش آمد
از ملک پدر بهر تو «مندیش» آمد
در تاریخ بیهقی آمده است:«...قعله ای دیدم سخت بلند...چنانکه بسیار رنج رسیدی تا کسی بر توانستی شد، امیر محمد از مهد به زیر آمد و بند داشت، با کفش و کلاه ساده، و قبای دیبای لعل پوشیده، و ماوی را بدیدیم و ممکن نشد خدمتی یا اشارتی کردن. گریستن بر ما افتاد...ناصری، و نجوی که با ما بودند و یکی هم بود (منظورش علی مکی است) از ندکای این پادشاه، شعر و ترانه خوش گفتی، بگریست و پس بدیهه نیکو گفت:« ای شاه چه بود اینکه ترا پیش آمد.....».
منوچهری دامغانی درباره وی سروده است:
یکی چون معبد مطرب دوم چون زلزل رازی
ســـیم چــون ستــی زرین، چهــارم علی مکی
زبانـت درکـش ای حــافظ زمــانـی