موسیقی

از موسیقیدانان قرن هشتم بود و کتاب کنز التحف را به او نسبت داده اند. فارمر درباره این کتاب می نویسد:« اهمیت کنز التحف از نظر موسیقی به مراتب بیش از نفایس الفنون است.در این اثر گرانبه فن موسیقی چه از جنبه نظری و چه از جنبه علمی مورد بحث قرار گرفته است و از این گذشته صورت شکل آلات موسیقی و وصف مختصری راجع به آنها نیز در آن یافت می شود.

این کتاب شایان آن است که به یک زبان اروپایی ترجمه گردد زیرا چنانکه نگارندۀ این مقاله در کتاب خود موسوم به تحقیقات در سازهای شرقی،1358هجری ثابت کرده است ترجمه کتاب مذکور واضح خواهد ساخت که اغلب اکتشافاتی که به اروپاییان نسبت داده اند چندین قرن پیشتر در موسیقی ایرانی وجود داشته است.» در تاریخ ادبیات ایران نام دو تن از دانشمندان موسیقی قرن هفتم، ابو المعالی اربلی و شهاب الدین عبدالله صیرفی ذکر شده است:« از دانشمندان دیگر موسیقی که در قرن هفتم تألیفاتی به وجود آورده اند یکی ابوالمعالی اربلی است و دیگری شهاب الدین عبدالله صیرفی (م 742) است که خلاصه الافکار فی معرفه الادوار را برای سلطان اویس نوشت.» در این کتاب، کتاب خلاصه الافکار کتاب مستقلی در موسیقی ذکرشده است.

در همین کتاب از موسیقیدانان نام برده شده است:«یحیی بن احمد کاشانی موسیقیدان و دانشمند معاصر شاه شیخ ابواسحق اینجو(721-780ه.ق) این رسالۀ را جهت شیخ ابواسحق به پارسی ترجمه و شرح کرده است.»