ملا فاطمه:

در «رستم التواریخ» آمده: « با ملاحت و آنیت و شیرین گفتگو بوده و در نغمه پردازی و خوش آوازی رشک بلبلان گلستانی و در جلوه گری و بازیگری و رقاصی غیرت طاوسان لبنانی... به قدر بیست هزار بیت از منتخبات اشعار شعرای قدیم و جدید از بر داشت که در هر مجلس آنها را به مناسبت موافقت آواز دف و نقاره و ناله نی و نغمه چنگ و بربط و صدای عود و رود و سرود و رباب می خواند و هزار دستان از شنیدن آواز خوش جان بخشش از شاخه گلبن بیهوش می افتاد و طاوس مست در جلوه گری از تماشای رقص آن سرو و قامت متحیر و مات می ایستاد.