موسیقی

حسین هنگ آفرین(1255-1331)

پسر عبدالله خان یکی از شاگردان لومر بود. ریاست یکی از دسته های موزیک قزاقخانه را به عهده داشت. نه تنها در موسیقی نظام تحصیل کرده بود بلکه آشنایی کامل به ردیف موسیقی ایرانی داشت، سه تار و تار می نواخت و در مدرسه موزیک استادی می کرد. هنگ آفرین در آغاز به مکتب میرزا عبدالله راه یافت سپس از لومر در «مدرسه موزیک» خط نت و قواعد موسیقی بین المللی را آموخت و به درجه صاحب منصبی رئیس یکی از دسته های موزیک قزاقخانه انتخاب گردید. از عهده نواختن پیانو و سازهای بادی و ویولن( از معتقدمین نوازندگان ویولن بود) برمی آمده است، چنانکه دستگاه ماهور را که از میرزا عبدالله آموخته بود با ویولن می نواخت (سالار معزز آن را نوشته که بعدها در برلن چاپ گردید.)

در خانه هنگ آفرین سال 1910 میلادی برای ضبط صفحه گرامافون از راه روسیه روانه لندن گردید که در این سفر برادرش اکبر فلوتی (نوازنده فلوت)، حسین خان (نوازنده ویولن)، طاهرزاده و رضا قلی خان (خواننده) همراه او بودند.

هنگ آفرین نوازنده و گاهی سرپرست ارکسترهایی بود که به تشویق ظهیرالدوله در انجمن اخوات تشکیل گردیده بود. او نیز از درویشان صفایی بوده است.

آثار چاپ شده او عبارت اند از: تصنیف فروردین در راست پنجگاه، شعر آن از دکتر نیر سینا می باشد. در سال 1336 در ترانه هایی ملی چاپ گردیده است. پیش درآمدهای نوا و راست پنجگاه متشکل از هیجده قطعه پیش درآمد. «اپرت» در کتاب دوم ویولن هنرستان به چاپ رسیده است. هنگ آفرین در سال 1331 در سن 74 سالگی درگذشت.