موسیقی

ناصر همایون:

ناصر همایون(ارسلان خان)

نام اصلی او ارسلان و فرزند امیرخان از شاگردان لومر بود. در آغاز سمت خادمان دربار مظفرالدین شاه را به عهده داشت و از آن زمان به ناصر همایون ملقب گردید. از شاگردان شعبه موزیک دارالفنون بود و به نواختن پیانو و سازهای دیگر موسیقی آشنایی داشت. وی درجه سرتیپی گرفت و به ریاست موزیک ویژه سلطنتی دست یافت.

ناصر همایون در کلیه مسافرت های مظفرالدین شاه به فرنگ حضور داشت و اجرای دستورهای شاه را درباره خرید سازها و ابزارهای موسیقی و به چاپ رساندن نتها عهده دار بود و از پیانو زدنش تمجید گردیده است. مظفرالدین شاه در سفرنامه خود نام او را ذکر کرده است. و درباره او چنین گفته است:« ارسلان خان و مسیو لومر از روی نت، آواز ایرانی و شعر پارسی به او آموخته بودند، ناصر همایون پیانو زد و دختر مغنیه شروع کرد به خواندن، آواز ایرانی را بقدری خوب خواند که ما تعجب کردیم. ناصر همایون در ظرف دو سه روز خوب به او آموخته است.»

ناصر همایون پس از مظفر الدین شاه از کارهای هنری دست کشید. نخست ریاست قشون زنجان و سپس ریاست قشون تبریز را به عهده گرفت. او در سال 1299 خورشیدی در سن پنجاه و چهار سالگی در تبریز درگذشت.