نصرالله مین باشیان (نصر السلطان):

او فرزند بزرگ سالار معزز بود. در شعبه موزیک دارالفنون به فراگیری موسیقی پرداخت و در نوجوانی به منظور ادامه آموزش رهسپار روسیه گردید و در کنسرواتوار موسیقی مسکو به تحصیل پرداخت. پس از پایان تحصیل و اخذ دیپلم موسیقی به طهران آمد، به خدمت ارتش درآمد، ریاست یکی از واحدهای موزیک نظام را عهده دار شد، و سمت آموزگاری در سازهای ویولن، پیانو ، ویولنسل منصوب گردید. ساز تخصصی او پیانو بوده و سازهای زهی را نیز بخوبی می نواخته است. در رشته سازشناسی و ارکستراسیون نظامی مهارت خاصی داشت وی مدارج نظامی را تا درجه سرتیپی طی کرد.

قبل از یکسال اقامت در طهران و فرزندش موسوم به نصرالدوله فرمانده قشون قوام در شیراز، از مرکز مبنی بر اعزام شخص با صلاحیت تر و کاردان بمنظور عهده داری ریاست دسته موزیک آنها در شیراز، نصرالسلطان انتخاب و اعزام شیراز شد. این ایام مقارن با ظهور افکار آزادیخواهی و مشروطیت بود.

نصرالسلطان پس از مرگ قوام الملک به طهران آمد و معاونت مدرسه موزیک را عهده دار شد. در سال 1307 به معاونت کلی موسیقی نظام منسوب شد. سال 1310 پس از بازنشسته شدن پدرش سالار معزز ریاست موزیک کل قشون را به عهده گرفت و در سال 1314 پس از مرگ پدرش به ریاست کل موزیک ارتش انتخاب گردید.

او شاگردان با ارزشی پرورش داد که هر کدام از آنها خدمت هنری شایان و گرانقدری بوجود آوردند که مهمترین خدمات نصرالسلطان بشمار می رود. بهترین شاگرد او در ویولن محمود ایروانی دیپلمه مدرسه موزیک بود.

او در سوم شهریور سال 1317 در سن شصت و چند سالگی دچار سکته قلبی شد و قبل از آنکه به بیمارستان برسد درگذشت.