عزت روح بخش (رضی)

خواننده فرزند علی روح بخش، اهل آشتیان و شاگرد علیخان نایب السلطنه بود. از کودکی به موسیقی علاقه مند بود، ولی از آنجا که خانواده اش کار هنری را برای دخترها عیب می دانستند تا پیش از مرگ پدرش تا سن 15 سالگی به دنبال این هنر نرفت. در سال 1319 حسین طهرانی او را به رادیو برد و شاگرد شهنازی، شب پره، سلیمان روح افزا و صبا گردید. او با مجید وفادار در بغداد صفحه پرکرد و در عراق تحت تأثیر آهنگهای عربی قرار گرفت. در سن 16 سالگی برای اولین بار در کلوپ چهار فصل وارد صحنه تئاتر شد و در نمایش خسرو  شیرین و اپرت دخترک بت پرستد و کوروش بزرگ بازی کرد و آوازش مورد تحسین قرار گرفت. او دو سال با کارگردان مشهور علی دریابیگی کار کرد و زیر نظارت او چند نمایشنامه ایفا نمود.

عزت روح بخش جزو نخستین خوانندگانی بود که پس از قمر، روح انگیز و ملوک مضرابی در کنسرتهای آنها شرکت نمود.

از صفحات جالب او می توان تصنیف «ای امید دل» را در دستگاه همایون از ساخته های لطف الله مجد نام برد. خواهر زاده او فرحدُخت طالقانی نیز خوانندگی می کرد.