موسیقی

حشمت سنجری (1296-1373)

در خانواده ای هنرمند در طهران بدنیا آمد. پدرش حسین سنجری از نوازندگان برجسته تار بود. از چهار سالگی نزد پدر به فراگیری موسیقی پرداخت سپس به پیشنهاد وزیری رهسپار مدرسه موسیقی شد و نواختن تار را نزد وزیری آغاز کرد. او در کنسرتهای کلوپ موزیکال به خواندن قطعات کودکانه وزیری می پرداخت. پس از دو سال از نوازندگی تار دست کشید و نزد ابوالحسن صبا و روح الله خالقی نواختن ویولن را آغاز کرد و نزد این دو استاد ردیف های موسیقی ایرانی را به پایان رساند. توسط دو دائی اش با موسیقی کلاسیک غربی آشنا شد و چون مجذوب موسیقی بین المللی شد که از نواختن قطعات ایرانی خودداری کرد.

نصرالله مین باشیان که به توانایی او پی برده بود، به او پیشنهاد کرد موسیقی بین المللی را از طریق علمی بیاموزد نه از طریق حسی و گوشی، از این رو سنجری نزد دو تن از اساتید برجسته هنرستان عالی موسیقی نخست ویلیام دانیل، سپس سرژ خوتسیف به فراگیری ویولن غربی پرداخت.

سنجری بعد از اتمام تحصیل در دارالفنون و پایان خدمت نظام (1318) وارد هنرستان عالی موسیقی شد و از همان زمان در دفتر موسیقی رادیو در اداره کل موسیقی مشغول بکار شد و چندی بعد در هنرستان عالی موسیقی به تدریس موسیقی پرداخت. سنجری آهنگسازی و رهبری را نزد محمود فراگرفت، اردیبهشت 1328 موفق به اجرای کنسرتو ویولن اثر بتهوون به همراهی ارکستر «هنرستان عالی موسیقی» به رهبری پرویز محمود گردید و موفق به اخذ لیسانس شد.

«در همین سال رهبری ارکستر «هنرستان عالی موسیقی» به او واگذار شد و ششم خرداد 1329 «ارکستر سنفونیک هنرستان عالی موسیقی» را رهبری کرد و آثاری از بیزه، چایکوفسکی و بتهوون را به اجرا نهاد و ضمن اجرای برنامه هایی از گریک، اسمتانا، خاچاطوریان، توماس، بیزه و سوئیت رنگارنگ اثر سنجری به رهبری ارکستر سنفونیک برگزیده شد و از مهرماه 1334 رهبری ارکستر سنفونیک را به عهده گرفت. اجراهای بزرگ او کنسرتو پیانو اثر گریک با شرکت «بارباراهس بوکوفسکا» نوازنده پیانو لهستانی در تاریخ سه شنبه چهارم اردیبهشت و کنسرتو شماره 2 و ارکستر از شوپن در تاریخ دهم آذر 1335 با شرکت تانیا آشوت بود.

چهارشنبه 28 آذر 1335 در تالار فرهنگ به رهبری آخرین کنسرت «ارکستر سنفونیک طهران» پرداخت و آثاری چون «اوورتور فلوت سحرآمیز» اثر موتزارت، «تابلوهای ایرانی» (سوئیتهای پنجگانه ایرانی) اثر حشمت سنجری و «سنفونی شماره 5» از دورژاک را به اجرا نهاد و در آذر ماه 1335 با استفاده از بورس شش ماهه به منظور اجرای برنامه رهسپار آمریکا شد و در آنجا آثاری به اجرا نهاد و پس از شش ماه به ایران بازگشت. سپس از طرف اداره هنرهای زیبای کشور به مدت چهار سال رهسپار اتریش شد. در غیاب او هایموتویبر رهبری ارکستر سنفونیک طهران را به عهده گرفت و پس از بازگشت (1339) مجدد سنجری بر سکوی رهبری جای گرفت و تا سال 1351 مدیریت رهبری دائم ارکستر سنفونیک طهران را عهده دار بود و به رهبری بسیاری از ارکسترهای جهان پرداخت.

از آثار مهم او می توان سوئیت رنگارنگ (1329)، تابلوهای ایرانی با سوئیت های پنج گانه ایرانی افق بیکران، رقص مضرابها- دو حالت- رقص دایره- سرانجام) (آذر 1335 – اسفند 1341) و پوئم سنفونیک بر روی اشعار فردوسی و استفاده از ریتمهای زورخانه (1341) را نام برد.

سنجری از سرمایه های بزرگ موسیقی کشورمان به شمار می رود. او 42 سال از زندگی پر ثمر خود را به کار و تلاش رهبری پرداخت و با رهبری توانای خویش میلیونها نفر از مردم جهان را بخصوص ایران را لذت معنوی بخشید. او از جمله هنرمندانی بود که پس از انقلاب وطن را به سایر کشورها ترجیح داد و با همه کمبودها و مشکلات، ارکستر سنفونیک را که مدتها به حالت تعطیل درآمده بود مجدد رهبری نمود و از انحلال آن جلوگیری به عمل آورد، بدینسال خدمت بزرگی به جامعه موسیقی نمود.

این هنرمند بزرگ در سال 1373 در سن 77 سالگی در طهران درگذشت.