حسن محشون (1285-1359)

حسن محشون موسیقی شناس، در طهران دیده به جهان گشود. بعد از اتمام تحصیلات متوسطه، از دارالفنون فارغ التحصیل شد. سپس به دانشسرای عالی رفت و سال 1313 با احراز مقام اول موفق به اخذ لیسانس در رشته تاریخ و جغرافی شد و در آموزش و پرورش مشغول بکار شد. پس از چند سال در شیراز، مشهد و همدان به طهران آمد و در دبیرستانهای البرز و دارالفنون به تدریس پرداخت. بعدها به مدیریت کل فرهنگ استان مازندران منصوب شد و ریاست اداره محاکمات وزارت فرهنگ و ریاست اداره محاکمات وزارت فرهنگ و ریاست اداره کل باستانشناسی را عهده دار بود. بعد از دوره بازنشستگی، دو سال در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه طهران به تدریس تاریخ پرداخت. در طول خدمت فرهنگی به دریافت چندین نشان از دولت ایران، ایتالیا، و فرانسه نایل آمد.

حسن محشون از موسیقی شناسان و محققین موسیقی است و به نواختن تار و سه تار آشنا بود. او او تألیفاتی به جای مانده که مهمترین آنها عبارت اند از: دو جلد تاریخ موسیقی ایران به سال 1373، تحقیقی در زمینه تعزیه و تعزیه خوانی، شرح حال و نمونه آثار شیخ محمود شبستری سال 1315 و یک دوره کتب درسی تاریخ و جغرافی برای دبیرستان ها است.

او در خردادماه 1359 دیده از جهان فرو بست. پسر او دکتر بهرام محشون از محققین با ارزش فیزیک کیهانی بشمار می رود.