موسیقی

منوچهر لشگری:

منوچهر لشگری از آهنگسازان و نوازندگان موسیقی ایرانی, در بیستم اسفند 1314 خورشیدی در طهران در خانواده ای هنرمند و هنردوست به دنیا آمد. برادران شان حسن لشگری, محمد لشگری و حسین لشگری همه گی از نوازندگان و آهنگسازان موسیقی ایرانی می باشند. وی در 10 ساله گی با استعداد و عشق به موسیقی سنتی زیر نظر و با راهنمای های پدر خود شادروان علی اصغر لشگری که از نوازندگان تار بود, هنر نواختن نی لبک و فلوت را آغاز کرد و در 12 سالگی نزد دایی خود استاد جواد لشگری به فراگیری ویولن پرداخت و بعد از آن شروع به یادگیری سازهای دیگر مانند کمانچه, سنتور, سه تار و تنبک نمود و مدت ها از محضر اساتیدی چون علی اصغر بهاری و بزرگ لشگری بهره ها برد تا اینکه در سال 1333 به عنوان نوازنده ی فلوت در رادیو انتخاب و از سال 1340 رسما به عنوان نوازنده و آهنگساز استخدام شد.

در ارکسترهای رادیو با استادانی چون ابراهیم منصوری, مرتضی محجوبی, حسین علی ملاح, مصطفی کسروی, فرهاد فخرالدینی, مهدی مفتاح و همایون خرم همکاری نزدیک داشته و همواره از راهنمایی های شادروان مرتضی حنانه بهره جسته است. اولین آهنگی که ایشان ساخته اند «آتش جاویدان» (1340) در مایه افشاری نام داشت که با شعر شادروان ابوالقاسم حالت و با صدای زنده یاد غلام حسین بنان اجرا شده و پس از آن حدود 200 آهنگ باکلام و بی کلام برای خوانندگان و ارکسترهای مختلف ساخته و اجرا کرده است. ایشان هارمونی و آهنگسازی را در کلاسی که از طرف رادیو در دانشگاه طهران تشکیل شده بود گذرانده و از محضر استادانی چون هوشنگ استوار, یوسف یوسف زاده و پروفسور داوید بهره مند گشتند. ایشان در سال های 1357 و 1358 ردیف های ایرانی را همراه با گوشه های معروف, در قطعاتی بزرگ برای ارکستر نوشته و اجرا نموده که به برخی آز آنها اشاره می شود: موج (شور), نسیم (بیات ترک), شبنم (چهارگاه), شکوفه (ماهور), رویا (بیات اصفهان), گلدونه (دشتی). که آهنگ گلدونه آرم برنامه ی «راه شب» رادیو می باشد.