موسیقی

نی انبان :

این ساز در واقع دوزله ای است کمی بزرگتر از دوزله معمولی و گاه با هفت سوراخ ، که انتهای قمیش دار آن به کیسه ای به نام انبان الصاق و دقیقاً هواگیری شده است که از این نقطه الصاق هوا خارج و داخل نشود، در نزدیکی محل الصاق دوزله لوله دیگری به طول نامعین خارج شده (محل خروج این لوله نیز به دقت هواگیری شده)، که نوازنده آن را به دهان می گزارد و از این طریق کیسه را پر باد می کند و در نتیجه فشار بازو و آرنج بر روی کیسه ، که هنگام نواختن آن را زیر بغل گرفته و هوا را به داخل لوله دوزله می فرستد و با انگشتان خود سوراخ ها را باز و بسته می کند.