موسیقی

عود :

شکل ظاهری – شکم این ساز بسیار بزرگ و گلابی شکل و دسته آن بسیار کوتاه است، به طوری که قسمت اعظم طول سیم ها در امتداد شکم قرار گرفته است. سطح رویه شکم از جنس چوب است که بر آن پنجرهای مشبک ایجاد شده است . عود فاقد دستان و خرک ساز کوتاه و اندازه ای کشیده است. عود دارای ده سیم یا پنج سیم جفتی است. سیم های جفت با هم همصدا کوک می شوند، و بدیهی است که هر یک از سیم های ده گانه  یگ گوشی مخصوص به خود دارد؛ گوشی ها در دو طرف  جعبه گوشی (سر ساز) قرار گرفته اند.

عود بم ترین ساز بین سازهای زهی است . نت نویسی آن با کلید سل است که صدای آن عملاً  یک اکتاو بم تر از نت نوشته شده حاصل می شود.

مضراب عود از پر مرغ یا طاووس تهیه شده است و گاه نیز نوازنده ، با مظراب دیگری ساز را می نوازد.

صدای عود کمی خفه ، نرم و غم انگیز ولی نسبتاً قوی است. این ساز نقش تک نواز و همنواز هر دو را می توان به خوبی ایفا کند.

عود که چنان گفته شد از اخلاف ساز قدیمی به نام برط است؛ از سوی دیگر ممکن است با نام عربی خود العود به اروپا راه یافته و در آنجا نام لوت گرفته باشد. شباهت کلمه العود در تلفظ عربی یعنی تخفیف همزه اول- تقریباً لعود و تشدید د آخر به صورت ت را با نام اسپانیائی این ساز یعنی  Laud می توان احساس کرد.