موسیقی

سرنا:

این ساز متشکل شده است از یک لوله مخروطی شکل که در انتهای بالائی آن قمیش قرار می گیرد. سرنا از دسته سازهای دو زبانه است و به این ترتیب قمیش آن از دو تیغه متکی به هم تشکیل شده و انتهای آن دو در حلقه ای مسطح محصور شده است.

در روی لوله تعداد 6 تا 7 سوراخ تعبیه شده و نوازنده با گذاشتن و برداشتن انگشتان هر دو دست اصوات حاصله را زیر و بم می کند.

طول ساز کاملاً ثابت نبوده و از 30 تا 45 سانتیمتر و در بعضی نقاط حتی تا 60 سانتیمتر ساخته شده است.

وسعت صدا نیز در این ساز کاملاً ثابت نیست و واضح است که سرناهای بزرگ تر میدان صدائی بم تر از سرناهای کوچک دارند. سرنا سازی نه تنها محلی بلکه قدیمی است. در اشعار شعرای ایران به کرات نام سرنا یا سورنا یا سورنای آمده است.