دوتار:

دارای شکمی گلابی شکل و دسته ای نسبتاً دراز است. تعداد 17 تا 20 دستان بر دسته آ ن بسته می شود، برخی از دوتار های محلی در نواحی مختلف جنوب فاقد دستان است. سطح روی شکم چوبی است. تعداد سیم های آن چنانچه از نام ساز بر می آید 2 تا است که به فاصله های مختلف کوک کوک می شوند، طول دسته حدود 60 و مجموعاً تمام ساز حدود یک متر است.

دوتار غالباً با انگشت – یعنی بدون مضراب – نواخته می شود.

این ساز بیشتر جنبه محلی دارد و در نواحی جنوب کشور ما متداول است.