موسیقی

چغانه:

ساز کوبه ای و ضربی که در دو یا سه فرم از نظر شکل ظاهری ساخته می شده. چغانه یا صغانه را در بین آلات موسیقی قبل از اسلام و در عصر ساسانیان می ساختند. ساختمان ظاهری آن متشکل از دو عدد غوزه یا گوی کدویی شکل کوچک و از جنس فلز خشک و پر طنین می باشد که داخل آن را ریزه های شن و ماسه یا قطعات ریزه فلز جهت ایجاد صدا می ریخته اند. و بیشتر در دستان نوازندگانی بوده که یا برای ریتم گرفتن دیگر سازها و یا کسی که با حرکت موزون پا می رقصید و همزمان چغانه را تکان می دهد. نوع بلندتر و دسته دار آن در ظاهری دیگر وجود داشته که عبارت از دو باریکه چوب تراشیده شده و از انتها متصل به هم ساخته می شده که آن را به شکل انبر و زنگ می ساخته و زنگوله هایی در دو انتهای دیگر آن بسته و با باز و بسته نمودن دو دسته زنگها یا زنگوله ها به صدا درمی آمدند.

البته چغانه می توانسته نمونه های متنوع تری نیز داشته باشد. مثلاً آویزان کردن چند زنگوله به انتهای رشته هایی از مفتول یا چوب و یا پارچه و نخ که با به هم خوردن غوزه های زنگوله صدا حاصل می شده است.