تال:

از آلات موسیقی کوبه ای، به شکل دو پیاله کوچک کم عمق از جنس برنج یا مفرغ که خنیاگران در هنگام رقص آن را بدستهای خود بسته و به صدا در می آوردند. تال زمانی در ایران به زنگ معروف بود.