موسیقی تاریخی:

مبحثی از موسیقی نظری و یا تاریخ هنری است که از تغییرات، پیشرفتها و سیر تحولات موسیقی قرون متمادی و نزد ملل مختلف صحبت می نماید از این طریق دوره های ترقی  و اوج و افول موسیقی اقوام تعریف می شود که در عین حال ارتباط تنگاتنگ با شعر و ادبیات آن قوم خاص دارد.
موسیقی تاریخی به چند دوره متمایز تقسیم می شود که اهم آن عبارتند از:
1-موسیقی قدیم و باستانی شامل موسیقی ملل و تمدن های قدیمی از قبیل ایرانی ها، مصریان، آشور، کلده، بابل، هندیها، کلدانیها، یونان، روم و سایر ملل متمدن قدیم می باشد.
2- موسیقی قرون وسطی از قرن پنجم میلادی شروع و به اواخر قرن شانزدهم ختم می شود.
3- موسیقی کلاسیک از اواخر قرن هفدهم تا اوایل قرن نوزدهم و مربوط به دوره های پیدایش آهنگسازان شهیری است که هر یک از نوابغ این علم و هنر شناخته شده اند مثل هایدن، موزار، موتسارت، بتهوون، باخ و غیره.
4- موسیقی جدید از قرن نوزده تا قرن بیستم.
5- موسیقی معاصر شامل کلیه تغییر و تحولات انواع موسیقی کلاسیک و مدرن می شود که زمینه های تغییرات و پیشرفت این هنر در زمینه تئوریک، ساز سازی و ساز شناسی، ارکستراسیون، موسیقی الکترونیک و غیره می باشد.