موسیقی مجلسی :
این نوع موسیقی که در اساس برای مجالس و محافل کوچک و سالن های اشرافی و طبقه عیانی قرون 17 و 18 به وجود آمد حداکثر دارای 10 ساز مختلف است که به صورت هم نوازی، چند نوازی، و یا تک نوازی انجام وظیفه می کنند.
موسیقی مجلسی در واقع حد فاصل سونات و سمفونی است و قواعد آن نیز مانند سمفونی کاملاً از فرم و قالب سونات اقتباس شده است. در موسیقی مجلسی قطعاتی را که برای دو ساز از روی فرم سونات تصنیف شده باشد دوئت و قطعات سه سازی را تریو و قطعات چهار سازی را کوارتت و قطعات پنج سازی را کوئینتت و قطعات شش سازی را سکستت و هفت سازی را اسپتت و هشت سازی را اکتت و نه سازی را نُنت می نامند که در مجلس انجام وظیفه می نمایند.
اما مهمترین نوع موسیقی فرم دوئت یا سونات، تریو، کوارتت، و یا کوئینتت می باشد و این نام ها در مورد آوازهای مجلسی یک نفره، دونفره، سه نفره، و غیره نیز بکار می رود.