موسیقی

سونات :
سونات دارای دو معنای متفاوت است :
1-قطعه موسیقی ساز بندی شده در چند موومان
2- فرم کلاسیک حاکم بر ساختار درونی یک یا چند موومان از سونات، سمفونی، کنسرتو و غیره سونات در واقع نوعی از موسیقی سازی است که توسط یک یا دو ساز اجرا می شود. در مکتب کلاسیک هر سونات شامل سه قسمت می باشد :
قسمت اول – در این قطعه دو آهنک  کوچک به نام تِم یا موتیف وجود دارد که اساس نواهای آن را تشکیل می دهد و بقیه موومان گسترش همان دو تم اصلی است.
تم اول معمولاً نوای فرعی و تم دوم آهنگ اصلی قطعه هستند و هر تم دو بار برگشت دارد. برگشت هر تم در واقع تکرار همان ملودی است با این تفاوت که هر برگشت با تغییر و انحراف کوچکی همراه می شود. مثلاً به جای آنکه ملودی در همان تنالیته نواخته شود. در مقام و دمینانت یعنی در فاصله پنجم آن اجرا می شود.
در گسترش تم، آهنگ تغییر می کند اما ساختمان اصلی آن تا حدودی حفظ می شود و بدین دلیل ذهن شنونده با وجود این تغییرات از آهنگ اصلی منحرف نمی شود و احساس می کند که این آهنگ همان دنباله تم می باشد.
قسمت آخر موومان را نیز کودا می نامند و این بخش گسترش یکی از تم ها یا هر دوی آنها است که با آهنگ قوی و آکورد کامل مقام اصلی به پایان می رسد.

قسمت دوم – موومان آرام سونات را تشکیل می دهد و ممکن است یک رمانس ساده یا ملودی آهسته با یک واریاسیون باشد. در واریاسیون ساختار ملودی اصلی حفظ می شود. اما هر بار که تکرار می شود آرایش جدیدی به خود می گیرد.

قسمت سوم – این قسمت که آخرین قسمت قطعه سونات است را فینال می نامند. و از حیث ترکیب تم ها مانند موومان اول است. در اینجا ابتدای قطعه با آهنگ تندی شروع می شود و تم اصلی دارای یک انحراف کوچک و یک انحراف بزرگ می باشد و کودا با آهنگ پر سر و صدا و شلوغی خاتمه می یابد.
از زمان هایدن منوئه و از زمان بتهوون اسکرتسو به سونات افزوده شد و به همین دلیل بعضی از سوناتها چهار قسمتی هستند.
ساز اصلی سونات را پیانو یا کلاوسن تشکیل می دهد و اگر چنانچه سونات برای ساز یا سازهای دیگری مانند ویولن، فلوت یا غیره نوشته شود بایستی پیانو نیز وجود داشته باشد و ساز اصلی را همراهی کند.