سمفونی :
لفظ سمفونی از ترکیب دو کلمه و با ریشه لاتین سیم به معنای با هم و فن به معنی صدا تشکیل شده است در ابتدا برای تمامی تصنیفات این لفظ بکار می رفت. اما امروزه نام و تعبیر خاص خود را در موسیقی کلاسیک دارد. سمفونی آهنگی است که برای ارکستر بزرگ تصنیف شده باشد و قواعد و ساختمان آن مشابه سونات می باشد مخصوصاً در موومان اوم به فرم سونات است که معمولاً دارای دو ملودی یا دو تم متمایز می باشد.
یک آهنگساز سازنده سمفونی برای ارکستر یک ملودی تنها را تصنیف نمی کند بلکه هر دسته از سازهای ارکستر آهنگ خاصی را اجرا می کند به طوری که سازنده آهنگ باید حداقل ده آهنگ مختلف بسازد که تحت قواعد هارمونی نت به نت با یکدیگر هم آهنگی داشته باشد.
موومان اول سمفونی در فرم سونات دارای سه مرحله ارائه اولیه، گسترش و ادامه و نتیجه یا انتها می باشد. در بخش اول قبل از ارائه اولیه گاه چند آکورد مقدماتی اجرا می شود و اغلب مستقیماً وارد تم اصلی شده و با طرح و فرمی واضح و روشن شروع می شود. پاساژهای پیوند دهنده به تم بعدی وصل می شود. در بخش دوم یا گسترش موومان تم ها در الگوهای متغیر و در هم تنیده بالا و پایین می شوند و در بخش نتیجه موومان اول یا بخش مرور دوباره دو تم اصلی تکرار می شوند و به نقطه اوج می رسد و گاه نیز موومان با یک کودا ( فینال کوتاه ) به اتمام می رسد.
هنگام تصنیف یک سمفونی موسیقی دان باید در آن واحد همه سازهای ارکستر را در خیال خود بشنود و بداند که هر آهنگ را به کدام ساز بدهد تا بتواند بهتر منظور خود را بیان کند.
اما در شروع و تقابل موومان دوم قطعه با حالتی آرام و ملایم شروع می شود. در این قسمت ممکن است موومان دوم به شکل سونات یا فرم رندو باشد.
در قسمت سوم سمفونی و در موومان سوم در غالب سمفونی ها معمولاً شکلی سبک اما شادابتر به خود می گیرد و در عین حال لطافت، زیبایی و جذابیت و روشنی خاص این مرحله را به خوبی ایفا می کند. و در مرحله آخر یعنی موومان چهارم در هر سمفونی آهنگساز می تواند هر فرم دلخواهی را برای این قسمت انتخاب نماید به این ترتیب یک سمفونی که در حدود نیم ساعت تصنیف شده اجرا می شود.