موسیقی

سمفونی جدید :
ساختار و ساختمان کلاسیک و رومانتیک سمفونی های قدیمی توسط بزرگانی مانند بتهوون به وجود آمد اما در دوره های معاصر سمفونی توانست تا به تدریج به شکلی وسیعتر حال و هوای تازه و آزادتری پیدا نماید. براهامس با ترکیب نمودن فرم رومانتیک و کلاسیک راه نوینی را برای دوره های معاصر باز نمود. بعد از او بروکنر نیز نوع جدیدی از سمفونی را پدید آورد که در آن تم های اصلی جای خود را به تم های متغییر داد. بعدها گوستاومالر اتریشی به شکلی کاملاً آزاد فرم ها و تم هایی کاملاً متفاوت را در کارش بکار بست. موسیقی مالر در اوج دوره رومانتیک بود که تم هایی بسیار شیوا داشت و از غم و اندوه تا شادی و سرور را در بر می گرفت. شارل کامی، دورژاک ، برلیوز، فرانک و چایکوفسکی آهنگهایی در همان سبک ساختند اما گذار از دوران کلاسیک و رومانتیک که آرام آرام شکل گرفته بود آهنگسازان را مجاب می نمود که بعضاً موضوعات کاملاً نو و غیر رمانتیک را در کارهایشان استفاده نمایند. از مشهورترین نمایندگان سمفونی جدید می توان افرادی را مانند شوستاکویچ، یان سیبلیوس، استراوینسکی، رالف ویلیامز، ویلیام والتن، راجر سش نس، پل کرستین و بسیاری دیگر را نام برد.