ارکستر سمفونیک :
یک ارکستر سمفونیک به ارکستری گفته می شود که از گروه کامل سازها و نوازندگان ماهر و چیره دست تشکیل شده باشد. اصولاً ارکسترها دارای سه گروه اصلی سازهای ضربی، زهی و بادی هستند که سازهای بادی خود به دو دسته سازهای بادی چوبی و مسی و برنجی تقسیم می شوند به همین دلیل گاهاً ارکستر را دارای چهار گروه ساز می دانند.
سازهای زهی به گروهی گفته می شود که صدای آنها به وسیله کشیدن آرشه روی سیم ها یا کشیدن سیم ها به وسیله دست یا ناخنک تولید می شود و معمولاً در قسمت جلو صحنه قرار می گیرند.
سازهای ضربی یا کوبه ای آنهایی هستند که با ضربه زدن به وسیله دست یا یک قطعه چوب ساده یا چکشی بر آنها صدا تولید می شود. این سازها نیز گروه زیادی را شامل می شوند و معمولا در قسمت عقب صحنه تالار کنسرت قرار می گیرند.
سازهای بادی فلزی (برنجی و مسی ). این سازها از طریق جابجایی هوای فشرده شده درون لوله های فلزی و همین طور مرتعش شدن هوای درون لوله ها در اثر حرکت به صدا در می آیند. گروه متنوع این سازها نیز در ارکستر معمولاً در قسمت عقب سمت راست صحنه تالار کنسرت قرار می گیرند.
سازهای بادی چوبی نیز عملکردی مشابه سازهای بادی فلزی دارند ولی به شکلی ساده تر و پیچیدگی تولید صدا توسط سازهای بادی فلزی را ندارند اما در ارکستر از اهمیت و جایگاه خود برخوردار بوده و معمولاً در مرکز به سمت چپ صحنه کنسرت قرار می گیرند. اما یک ارکستر سمفونیک معمولی با وجود چهار گروه سازهای ذکر شده دارای ترکیبی به شکل زیر می باشد.
سازهای زهی:
ویولن اول 18 عدد
ویولن دوم 16 عدد
ویولا 10 الی 14 عدد
کنترباس 8 الی 10 عدد
هارپ 1 یا 2 عدد

سازهای بادی چوبی :
پیکلو 2 عدد
فلوت 2 عدد
ابوا 3 عدد
کرآنگه 1 عدد
قره نی 3 عدد
کسیلفون، سلستا ، باسون 3 عدد
کنتر باس 1 عدد

سازهای بادی فلزی :
ترومپت 4 عدد
ترومبون 4 عدد
کر 4 تا 12 عدد
کرنه 2 عدد
توبا 1 عدد
باس 1 عدد
مثلث 1 عدد

سازهای ضربی :
تیمپانی
طبل بزرگ
طبل کوچک
طبل نظامی
دایره
سنج