دستگاه ماهور:

در ماهور آنچه که هم اکنون معمول است عبارت است از آوازهای کوچکی که گوشه نامیده می شود. از گوشه های مهم ماهور می توان موارد زیر را نام برد: داد، نیریز، دلکش، شکسته، عراق، راک، خوارزمی و خاوران. استادان موسیقیدان معتقدند که موسیقی بین المللی را در دستگاه ماهور می توان اجرا نمود. و زمینه آوازی ماهور با متعلقاتش خیلی غنی تر از زمینه ای است که امروزه موسیقی بین المللی دارا می باشد.

در واقع هر گوشه و آهنگی از ماهور نمونه ای از موسیقی قدیم ایران و یونان و گام های مختلفی است که اسمشان و طرز نواختنشان در تاریخ موسیقی گذشته ذکر شده است.
دستگاه ماهور بدون هیچ گونه اختلافی مانند گام بزرگ است که طبیعی ترین گام و اساس موسیقی فرنگی محسوب می شود و نت تونیک در گام ماهور یکی است.
از نمونه نغمات ماهور شکسته و دلکش می باشد. برای  رفتن به نغمه شکسته درجه سوم ماهور یک ربع پرده پایین می آید و برای رفتن به دلکش که خود یک قسم آواز شور است ماهور تغییر مقام پیدا می کند به شوری که تونیک آن نمایان ماهور است.
آواز ماهور، آوازی است با طمأتینه و وقار کامل. خواننده در واقع سرایش این آواز در صورتی که شعر مناسبی بخواند ابهت و شوکت مخصوصی به آواز می دهد. آواز شکسته و دلکش به نغمات موسیقی شرقی شبیه است و آواز عراق اغلب با چهچهه زیاد و هنرنمایی خواننده توأم است.
ماهور به دلیل ماهیت فرح بخشی و سرزندگی خاص خود امروزه بیشتر در بین جوانان و آنهایی که از موسیقی بسیار حزن انگیز اجتناب می کنند رواج دارد.